Tamara’s Belgrade

H Ταμάρα ποτέ δεν παίρνει το λεωφορείο ή το τραμ. Πηγαίνει παντού με τα πόδια. Κι έτσι την ακολουθούμε σε ατελείωτες διαδρομές μέσα στην πόλη χωρίς χάρτη. Είναι ο οδηγός μας. Μας δείχνει το πάρκο και το φρούριο, την ακαδημία κινηματογράφου, τα βομβαρδισμένα κτίρια, τις υπαίθριες αγορές όπου αγοράζουμε φανταχτερά σκουπίδια, τα υποκαταστήματα της Alpha Bank που ξεφυτρώνουν παντού- το δάνειο ο νέος τρόπος ζωής για τα Βαλκάνια- τις καφετέριες με τα τεράστια παγωτά που περιφρονεί, τις πλατείες γεμάτες με ανθρώπους καθε ηλικίας που πίνουν μπύρα μέσα στη ζέστη. Σήμερα το απόγευμα πηγαίνουμε βόλτα στο ποτάμι. Τα ποταμόπλοια είναι αυτοσχέδια μπαρ με λίγα καθίσματα και μια σειρά φωτάκια, όπου μπορείς να φας πίτσα ή πατάτες τηγανητές. Βαλτόνερα και καλαμιές, μυρωδιά χλωροφύλλης σε σήψη, γεύση από λάστιχο στον αέρα. Απέναντι στο Νέο Βελιγράδι, τεράστια κτιριακά συγκροτήματα υψώνονται σαν χαλασμένα δόντια στον ορίζοντα. Ο ήλιος πέφτει, η ζέστη γίνεται από χαλινάρι πέπλο, δεν σε αφήνει να αναπνεύσεις. Παρόλ’αυτά μια παράξενη ελευθερία στο σώμα από το πολύωρο περπάτημα, είμαστε χαμένοι στην ουτοπία μιας άγνωστης πόλης μπορούμε να ανακαλύψουμε το οτιδήποτε. Στις όχθες του ποταμού που διακλαδώνονται, δεκάδες σπιτάκια. Είναι κατασκευές του ενός δωματίου, από ξύλο, λαμαρίνες και πλαστικό, με μικρές αυλές που βλέπουν στο ποτάμι. Και παντού άνθρωποι που πίνουν τη μπίρα τους ή ρεμβάζουν μπροστά από ένα ξεχαρβαλωμένο τραπέζι, πασχίζουν, επιδιορθώνουν, τραγουδούν ή συζητάνε φωναχτά διαλαλώντας αυτό το είδος αυτοσχέδιας ζωής που είναι προέκταση του «εξοχικού» τους. Δε μπορούμε παρά να στεκόμαστε κάθε τόσο να κοιτάμε με ζήλια αυτή την αυτάρκεια, αυτή την υπόσχεση χαράς που με παράδοξο τρόπο εκπέμπουν. Οι άνθρωποι πάντα ανταποκρίνονται σε αυτό το βλέμμα που λέει «πάρτε μας μαζί σας». Μας χαιρετούν και από μακριά ακόμα, σα να περνούν από μπροστά μας πάνω σε ένα καράβι, μας προτείνουν ένα ποτήρι μπύρα, μακαρίζουν την τύχη τους , έρχονται κοντά και μας ρωτάνε κάτι. Μιλάμε μέσω της Ταμάρας ή και χωρίς λόγια με χειρονομίες και όλοι εκθειάζουν το τοπίο, δέχονται με περηφάνια το θαυμασμό μας για το σπίτι τους μέσα στο βάλτο, κάτω από τα εργοστάσια, με ένα σύννεφο κουνουπιών που όλο και πυκνώνει. Αλειφόμαστε με αντικουνουπικό απο την κορφή μέχρι τα νύχια και συνεχίζουμε. Την άλλη μέρα μετά από έναν ληθαργικό μεσημεριάτικο ύπνο, ετοιμάζουμε το σπίτι για τους επισκέπτες. Η Ταμάρα έχει διαδώσει την αόριστη είδηση ότι δύο Έλληνες θέλουν να γνωρίσουν videoartists που έχουν τη βάση τους εδώ. Το Βελιγράδι είναι μια πόλη τσακισμένη από τον πόλεμο και τον εθνικισμό αλλά και από το μίσος της Δύσης, με διεφθαρμένη κυβέρνηση, με πολλή φτώχεια, χωρίς δίκτυο από γκαλερί και φορείς που να υποστηρίζουν τη διακίνηση της σύγχρονης παραγωγής της τέχνης. Έτσι οι καλλιτέχνες φτιάχνουν δικά τους δίκτυα , αυτοδιαχειριζόμενα φεστιβάλ, ομάδες με ποικίλες δράσεις και δραστηριότητες, ονειρεύονται να φύγουν στο εξωτερικό, αλλά και συνεχίζουν το επικίνδυνο παιχνίδι τους και το μοιράζονται μεταξύ τους. Το κουδούνι δε σταμάτησε να χτυπάει. Ήρθαν όχι τρία αλλά δέκα άτομα με τα dvd  τους, με δίλιτρες μπύρες σε πλαστικά μπουκάλια, με ένα βάζο ελιές και γλυκά. Στήθηκαν δύο λάπτοπ και βλέπαμε βίντεο μέχρι τις δύο το πρωί. Εντωμεταξύ μιλούσαμε με λόγια μεταφρασμένα ή αγγλικά ή χειρονομίες, για τον πόλεμο και την πολιτική, για την τέχνη και το εμπόριό της για την πρόθεσή μας να συνεχίσουμε «παρόλ’αυτά». Για το intothepill που είναι κι αυτό παιχνίδι, ελπίζουμε εύφορο και δραστικό, αλλά και πολεμική μηχανή και στρατηγική θεμελίωσης πάνω στο ανύπαρκτο, αυτοσχέδια αρχιτεκτονική με τα υλικά που διαθέτουμε και αυτά που θα βρούμε στην πορεία και αυτά που θα επινοήσουμε. Φύγαμε από το Βελιγράδι με ένα πάκο dvd, πολλές ηλεκτρονικές διευθύνσεις και την επιθυμία να ξαναγυρίσουμε. Το τεύχος αυτό προέρχεται από τη σοδειά εκείνης της βραδιάς επομένως δεν είναι αποτέλεσμα ενδελεχούς έρευνας, ούτε πανόραμα της παραγωγής βίντεο του Βελιγραδίου. Ωστόσο είναι αυτό που ήρθε αυθόρμητα κοντά μας και ελπίζουμε να έχει την αμηχανία και το ρίσκο του τυχαίου, αλλά και τη δόνηση της συνάντησης.

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: